女性名詞の語形変化

[BelowTitle コンポーネント]

女性名詞の語形変化について

[BelowToc コンポーネント]

等音節名詞

-α, -ες

タイプ(i) 属格複数のストレスが最後から2番目の音節

主に古代ギリシャ語の第3変化に由来する名詞が該当します。

• ελπίδα「希望」
• εικόνα「絵、画像」
• εφημερίδα「新聞」
• μητέρα「母」
• πατρίδα「祖国」

-ότητα、-ύτητα で終わる名詞（抽象名詞）はすべてこのタイプです。

• δυνατότητα「可能性」
• ταχύτητα「速度」
• ικανότητα「能力」

タイプ(ii) 属格複数のストレスが最後の音節

主に古代ギリシャ語の第1変化に由来する名詞、および一部の新しい語形や外来語が該当します。

• θάλασσα「海」
• γλώσσα「舌、言語」
• γυναίκα「女性、妻」
• καρδιά「心臓」
• (η)μέρα「日」
• ώρα「時間」

以下の接尾辞を持つ名詞もこのタイプです。

• -τρια（女性の行為者）：μαθήτρια「女子生徒」
• -αινα（雌）：λύκαινα「雌オオカミ」
• -ισσα：βασίλισσα「女王」
• -εια, -ιά, -οια（抽象名詞）：αλήθεια「真実」、ομορφιά「美しさ」、έννοια「意味」

補足

ストレスの移動について

タイプ(i)にはパロキシトンとプロパロキシトンの両方が含まれます。プロパロキシトンのみ属格複数でストレスが移動します。

• δυνατότητα「可能性」
  • 属格複数 δυνατοτήτων

タイプ(ii)では、オキシトン・パロキシトン・プロパロキシトンのいずれも属格複数でストレスが最後の音節に置かれます。

カサレヴサ由来の語形

一部の名詞には、フォーマルな場面で使われる属格単数 -ος があります。

• ικανότητα「能力」
  • 属格単数 ικανότητος
• κλίμακα「規模、階段」
  • 属格単数 κλίμακος
• Ελλάδα「ギリシャ」
  • 属格単数 Ελλάδος

これらには対応するカサレヴサの主格単数もあります。

• ικανότης、κλίμαξ、Ελλάς

μητέρα「母」には、ストレスが最後の音節に移動する属格単数 μητρός もあります。

タイプ(ii)の属格単数の別形

一部の名詞には、フォーマルな場面で属格単数 -ης が使われることがあります。プロパロキシトンではストレスが最後から2番目に移動します。

• άμυνα「防衛」
  • 属格単数 αμύνης
• θάλασσα「海」
  • 属格単数 θαλάσσης
• οικογένεια「家族」
  • 属格単数 οικογενείας
• τράπεζα「銀行」
  • 属格単数 τραπέζης

地名にも同様の形があります。

• Αίγινα「エギナ島」
  • 属格単数 Αιγίνης
• Κέρκυρα「ケルキラ島（コルフ島）」
  • 属格単数 Κερκύρας
• Λάρισσα「ラリサ」
  • 属格単数 Λαρίσσης

地名の属格複数

Αθήνα「アテネ」には、公式名称でフォーマルな属格複数 Αθηνών が使われます。

• το Πανεπιστήμιο Αθηνών「アテネ大学」

Πάτρα「パトラス」にも同様に Πατρών があります。

-η, -ες

属格複数は常に -ών で、ストレスは最後の音節に置かれます。

• κόρη「娘、瞳」
• αγάπη「愛」
• αρχή「始まり、原則」
• τέχνη「技術、芸術」
• τιμή「価格、名誉」
• φωνή「声」

補足

古い語形を残す名詞

一部の名詞は古代第3変化に由来し、複数形を持たなかったり、古い語形を残していたりします。

• κούραση「疲労」：複数なし
• ζάχαρη「砂糖」：複数なし
  • 属格単数に古形 ζαχάρεως も使用（例：η βιομηχανία ζαχάρεως「製糖業」）
  • 属格複数 ζαχάρεων は形としては存在するが極めて稀
• σίκαλη「ライ麦」：複数なし
  • 属格単数に σικάλεως も使用（例：ψωμί σικάλεως「ライ麦パン」）
• δούλεψη「労働」：複数 δούλεψες（主格・対格）/ δουλέψεων（属格）は詩的な文脈でのみ
• λύπηση「哀れみ」：複数 λύπησες は詩的な文脈で「悲しみ」の意味

属格複数が -άδων となる名詞

一部の名詞は、非等音節名詞のように複数形で音節が増えます。

• αδελφή / αδερφή「姉妹」
  • 属格複数 αδελφάδων
• (ε)ξαδέλφη / (ε)ξαδέρφη「従姉妹」
  • 属格複数 (ε)ξαδελφάδων
• νύφη「花嫁、義理の娘」
  • 属格複数 νυφάδων（νυφών も可）
• Κυριακή「日曜日」
  • 属格複数 Κυριακάδων（Κυριακών も可）

-ος, -οι

これらの女性名詞はカサレヴサ由来で、男性名詞の -ος と同じ語尾を持ちます（冠詞はもちろん女性形）。プロパロキシトンでは属格単数・対格複数・属格複数でストレスが最後から2番目の音節に移動します。

• ήπειρος「大陸」
• άβυσσος「深淵」
• είσοδος「入口」
• έξοδος「出口」
• μέθοδος「方法」
• οδός「通り」

多くの地名（国名・島名）がこの変化に従います。複数形は通常ありません。

• Αίγυπτος「エジプト」
• Κόρινθος「コリントス」
• Κύπρος「キプロス」
• Πελοπόννησος「ペロポネソス」

補足

非標準の複数形

複数形に -ες を用いる形（οι μέθοδες「方法」など）が見られることがありますが、非標準とされます。

呼格について

呼格が使われることは稀です。使う場合（詩的な呼びかけで島に対して使う場合など）は -ε よりも -ο が多いとされます。

-η, -εις

これらの名詞はカサレヴサ由来です。単数形は -η, -ες の名詞と同じですが、複数形は古代ギリシャ語の語尾を維持しています。属格単数には -εως の形もあり、フォーマルな場面で使われます。

• κυβέρνηση「政府」
• δύναμη「力」
• πίστη「信仰」
• πόλη「都市」
• απόφαση「決定」

-ση、-ξη、-ψη で終わる女性名詞はすべてこの変化に従います（-η, -ες に属するものを除く）。

地名にも同様の変化をするものがあります。

• Ακρόπολη「アクロポリス」
• Κωνσταντινούπολη「コンスタンティノープル」
• Άλπεις「アルプス」（複数形のみ）
• Άνδεις「アンデス」（複数形のみ）

補足

ストレスの移動

2音節の語ではストレスが変化しません。3音節以上の語では、属格単数 -εως および複数形全体でストレスが1音節前に移動します。

属格単数 -εως について

属格単数 -εως はフォーマルな場面で使われますが、一部の日常語でも広く使われます。

• της πόλεως「都市」

よりフォーマルな主格単数 -ις もありますが、属格 -εως ほど一般的ではありません。

• η κυβέρνησις「政府」
• η Κωνσταντινούπολις「コンスタンティノープル」

複数形が稀な名詞

以下の名詞は複数形が稀で、使う場合は -εις に加えて -ες の形もあります。

• άνοιξη「春」
  • 複数 άνοιξες（最近増えている）
• θύμηση「記憶」
  • 複数 θύμησες（詩的言語由来）
  • 属格単数 -εως はなし

非等音節名詞

男性の非等音節名詞と同様に、複数形で音節が1つ増えます。複数形の語尾は常に -δες（主格・対格・呼格）、-δων（属格）です。主格単数は母音（-ά または -ού）で終わり、属格単数は主格に -ς を付けます。単数形は常にオキシトンで、複数形でもストレスは同じ位置です。

-ά, -άδες

• γιαγιά「祖母」
• κυρά「奥さん」
• μαμά「ママ」
• νονά「名付け親（女性）」
• νταντά「乳母」

-ού, -ούδες

• αλεπού「狐」
• μαϊμού「猿」
• φωνακλού「大声の女性」
  • 男性形 φωνακλάς に対応

これらの語は口語的な使用に限られます。

-ω

-ω で終わる女性名詞は主に固有名詞（女性の名前、特に愛称形）で、通常複数形はありません。属格の形成によって2つのタイプに分かれます。ストレスは主格と同じ位置です。

タイプ(i) 属格 -ως

• Φρόσω「フロソ」（Ευφροσύνη の愛称）
• Αργυρώ「アルギロ」（女性名）
• Δέσπω「デスポ」（女性名）
• Καλυψώ「カリプソ」（神話の女神）
• Μάρω「マロ」（女性名）

一部のギリシャの島も口語でこのパターンに従います。

• η Κω「コス島」（η Κως とも）
  • 属格 της Κως（標準の της Κω とは異なる）

タイプ(ii) 属格 -ούς

• ηχώ「こだま」
• πειθώ「説得」
• φειδώ「倹約」
• Ιεριχώ「エリコ」（聖書の地名）
• Λητώ「レト」（神話の女神）
  • 属格 Λητώς も

単語集

-α, -ες（タイプi）

-α, -ες（タイプii）

-η, -ες

-ος, -οι

-η, -εις

非等音節名詞

-ω

2.2.1 Nouns in -α (parisyllabic) These nouns may be oxytone, paroxytone or proparoxytone. As in the case of masculine nouns in -ας, it is necessary to divide this category into two groups according to the stress of the genitive plural. The first group (deriving mainly from Ancient Greek 3rd declension) have the stress on the penultimate in the genitive plural, while the second group (mostly from Ancient Greek 1st declension, but including some new formations and loan words), have the stress on the final syllable. (i) η ελπίδα ‘hope’ Sg. Pl. Nom. η ελπίδα οι ελπίδες Acc. την ελπίδα τις ελπίδες Gen. της ελπίδας των ελπίδων Voc. ελπίδα ελπίδες Examples: ακτίνα ‘ray of light, radius’, βαρύτητα ‘heaviness, gravity’, γαρίδα ‘shrimp’, δυνατότητα ‘possibility’, εικόνα ‘picture, image’, εφημερίδα ‘newspaper’,θυγατέρα ‘daughter’, ικανότητα ‘ability’, κλίμακα ‘scale’, μητέρα ‘mother’,όρνιθα ‘hen’, πατρίδα ‘fatherland’, πέρδικα ‘partridge’, σάλπιγγα ‘trumpet’, σειρήνα ‘siren’, σήραγγα ‘tunnel’, σταγόνα ‘drop’, σταφίδα ‘raisin’, ταυτότητα ‘identity, identity card’, ταχύτητα ‘speed, gear’, and proper names like Ελλάδα ‘Greece’, Σαλαμίνα ‘Salamis’, Τραπεζούντα ‘Trebizond’

1. In addition to the examples given above, this type includes all nouns in -ότητα and -ύτητα, and many nouns in -άδα or -ίδα. Most other feminine nouns in -α follow type (ii), with the exception of the imparisyllabic nouns in Section 2.2.5.
2. All proparoxytone nouns have stress on the penultimate syllable in the gen. pl., e.g. δυνατότητα, gen. pl. δυνατοτήτων. Similarly all other nouns in -ότητα, -ύτητα.
3. Some nouns have a learned alternative gen. sg. in -ος, which may be found in formal contexts, e.g. ικανότητος, κλίμακος, Ελλάδος. Such nouns may also have a learned nom. sg. ending in -ς (or -ξ), e.g. ικανότης, κλίμαξ, Ελλάς. The noun μητέρα has an alternative gen. sg. with movement of stress to the final syllable: μητρός. (ii) η θάλασσα ‘sea’ Sg. Pl. Nom. η θάλασσα οι θάλασσες Acc. τη θάλασσα τις θάλασσες Gen. της θάλασσας των θαλασσών Voc. θάλασσα θάλασσες Examples: άγκυρα ‘anchor’, αίθουσα ‘hall’, άμαξα ‘carriage’, άμυνα ‘defence’, αξία ‘value’, απεργία ‘strike’, απόπειρα ‘attempt’, αχλαδιά ‘pear-tree’, γέφυρα ‘bridge’, γλώσσα ‘tongue, language’, γραβάτα ‘necktie’, γυναίκα ‘woman, wife’, δίψα ‘thirst’, δουλειά ‘work’, έρευνα ‘research’, ιδέα ‘idea’, καρδιά ‘heart’, κεραία ‘antenna, aerial’, κυρία ‘lady, Mrs’, λίρα ‘pound sterling’, μάζα ‘mass’, μέλισσα ‘bee’, (η)μέρα ‘day’ (gen. pl. always ημερών – other forms with η- are regarded as more formal), μοίρα ‘fate, degree (of a circle)’, μοτοσικλέτα ‘motorcycle’, ντομάτα ‘tomato’, νύχτα (or νύκτα) ‘night’, ομορφιά ‘beauty’, ορχήστρα ‘orchestra’, πείνα ‘hunger’, περιφέρεια ‘district’, πλατεία ‘square’, ρίζα ‘root’, σημαία ‘flag’, τράπεζα ‘bank’, τρύπα ‘hole’, φωλιά ‘nest’, χήνα ‘goose’, χώρα ‘country’, ώρα ‘hour, time’. Similarly all fem. nouns with the suffixes –τρια (e.g. μαθήτρια ‘girl pupil’), -αινα (e.g. λύκαινα ‘she-wolf’) and -ισσα (e.g. βασίλισσα ‘queen’), and abstract nouns in -εια, -ιά or -οια (e.g. αλήθεια ‘truth’, έννοια ‘meaning’). Proper names, like Θεσσαλία ‘Thessaly’, Αχαΐα ‘Achaea’, Μαρία ‘Mary’,Ουρανία ‘Ourania (girl’s name)’, do not normally have a gen. pl., but note the plural nouns Αντίλλες ‘Antilles’, Βρυξέλλες ‘Brussels’, Θερμοπύλες ‘Thermopylae’, Ινδίες ‘India, Indies’, Σεϋχέλλες ‘Seychelles’, all of which have oxytone gen. pl. (e.g. Βρυξελλών).
4. Nouns of type (ii) always have the stress on the final syllable in the gen. pl., irrespective of whether they are oxytone, paroxytone or proparoxytone in the nom. sg.
5. A small number of nouns have an alternative gen. sg. in -ης, with the stress moving to the penultimate if the nom. is proparoxytone. Nouns with stems ending in a vowel or -ρ- retain the ending -ας, but can also have movement of stress to the penultimate. Such forms, which are of learned origin, are sometimes found in formal discourse or official designations: e.g. αμύνης (from άμυνα ‘defence’), επικρατείας (from επικράτεια ‘state’), θαλάσσης (from θάλασσα ‘sea’), οικογενείας (from οικογένεια ‘family’), τραπέζης (from τράπεζα ‘bank’), and place-names such as Αιγίνης (from Αίγινα), Κερκύρας (from Κέρκυρα), Λαρίσσης (from Λάρισσα).
6. The place-name Αθήνα ‘Athens’ can have the formal gen. pl. Αθηνών in official names, e.g. το Πανεπιστήμιο Αθηνών ‘the University of Athens’. Similarly Πάτρα ‘Patras’ also has a formal gen. pl. Πατρών. 2.2.2 Nouns in -η with plural -ες Nouns in this category, like those in -α discussed in Section 2.2.1(ii), have an obligatory shift of stress to the final syllable in the genitive plural (if they are not stressed on the last syllable throughout). They must be distinguished from other feminine nouns in -η which form their plural in a different way (see Section 2.2.4). η κόρη ‘daughter; pupil of eye’ Sg. Pl. Nom. η κόρη oι κόρες Acc. την κόρη τις κόρες Gen. της κόρης των κορών Voc. κόρη κόρες Examples: αγάπη ‘love’, αλλαγή ‘change’, αρχή ‘beginning, principle’, βιβλιοθήκη ‘library’, γραμμή ‘line’, διακοπή ‘interruption’ pl. διακοπές ‘holidays’, δίκη ‘trial, lawsuit’, δούλεψη ‘labour’ εκλογή ‘choice, election’, ζέστη ‘heat’,επιστήμη ‘science’, μηχανή ‘machine’, μύτη ‘nose’, νίκη ‘victory’, ράχη back’, τέχνη ‘art, skill’, τιμή ‘price, honour’, φωνή ‘voice’, χάρη ‘favour, charm’, ψυχή ‘soul’, and proper nouns (which do not normally have a plural) like Αφρική ‘Africa’, Ειρήνη ‘Irene’, Θράκη ‘Thrace’, Ιθάκη ‘Ithaca’, Λυκόβρυση ‘Lykovrisi’, etc. There are also nouns, mostly deriving historically from the ancient 3rd declension (see the declension pattern of the category of nouns in Section 2.2.4), which follow this declension, but retain some of the ancient/learned forms. Some of them lack a plural. They include the following: δούλεψη ‘labour’: normally without plural; the plural forms δούλεψες (nom. and acc.), δουλέψεων (gen.) may be found in poetic language ζάχαρη ‘sugar’: gen. pl. ζαχάρεων; gen. sg. also ζαχάρεως in formal contexts, e.g. η βιομηχανία ζαχάρεως ‘the sugar industry’ κούραση ‘tiredness’: no plural κουφόβραση ‘sultry weather’: no plural; the nom./acc. pl. form κουφοβράσεις is occasionally attested λύπηση ‘pity’: no plural; the nom./acc. pl. form λύπησες is occasionally found in poetic language mainly with the meaning ‘sorrows’ σίκαλη ‘rye’: gen. pl. σικάλεων; gen. sg. also σικάλεως, e.g. ψωμί σικάλεως/ σίκαλης ‘rye bread’ Άρτεμη ‘Artemis’: nom. and acc. pl. Αρτέμιδες, gen. pl. Αρτέμιδων (cf. the declension of the learned form Άρτεμις: nom. sg. Άρτεμις, acc. sg. Αρτέμιδα, gen. sg. Αρτέμιδας/Αρτέμιδος, nom. and acc. pl. Αρτέμιδες, gen. pl. Αρτέμιδων). The following form their gen. pl. in -άδων, with the addition of a syllable (like the imparisyllabic nouns in Section 2.2.5): αδελφή/αδερφή ‘sister’, (ε)ξαδέλφη/(ε)ξαδέρφη ‘(female) cousin’, Κυριακή ‘Sunday’ (also Κυριακών), νύφη ‘bride, daughter-in-law’ (also νυφών). 2.2.3 Nouns in -oς These feminine nouns, which are of learned origin, have identical endings to masculine nouns in -ος (see Section 2.1.3), but are of course accompanied by the feminine forms of the articles. The stress of those nouns that are proparoxytone moves to the penultimate in the genitive singular and the accusative and genitive plural, as in the example given here in full: η ήπειρος ‘continent’ Sg. Pl. Nom. η ήπειρος oι ήπειροι Acc. την ήπειρο τις ηπείρους Gen. της ηπείρου των ηπείρων Examples: άβυσσος ‘abyss’, άμμος ‘sand’, άνοδος ‘ascent’, Βίβλος ‘Bible’, διάλεκτος ‘dialect’, διάμετρος ‘diameter’, δοκός ‘beam, rafter’, εγκύκλιος ‘circular, encyclical’, είσοδος ‘entrance’, έξοδος ‘exit’, επέτειος ‘anniversary’, θαλαμηγός ‘yacht’, κάθοδος ‘descent’, καπνοδόχος ‘chimney’, κιβωτός ‘ark’, λεωφόρος ‘avenue’, μέθοδος ‘method’, νήσος ‘island’, οδός ‘street’, παράγραφος ‘paragraph’, παρθένος ‘virgin’, πάροδος ‘side-street’, περίμετρος ‘perimeter’, περίοδος ‘period’, πρόοδος ‘progress’, σορός ‘coffin, corpse’, χερσόνησος ‘peninsula’, ψήφος ‘vote’ (but often masc. in the pl.) There are also many names of towns, countries and islands which follow this declension in the singular (they have no plural): e.g. Αίγυπτος ‘Egypt’, Άνδρος ‘Andros’, Ανάβυσσος ‘Anavyssos’, Βηρυτός ‘Beirut’, Επίδαυρος ‘Epidaurus’, Κόρινθος ‘Corinth’, Κύπρος ‘Cyprus’, Νάξος ‘Naxos’, Οδησσός ‘Odessa’, Πελοπόννησος ‘Peloponnese’, Σκύρος ‘Skyros’, Χίος ‘Chios’ and, in fact, almost all names of islands ending in -ος (except monosyllabic names like Κως, gen. Κω, for which see Section 2.2.6). Παξοί ‘Paxos’ and Αντίπαξοι ‘Antipaxos’ are, exceptionally, masculine plural forms.
7. A plural in -ες is sometimes found, e.g. οι μέθοδες ‘methods’ (possibly used for humorous effect), but this is rare for other words and would be regarded as non-standard by most people.
8. The vocative case for such nouns is very rare. If used (e.g. in poetic addresses to islands), it is more likely to end in -o than in the more learned -ε. 2.2.4 Nouns in -η with plural -εις Nouns in this category are of learned origin. While in the singular they generally follow the declension of other feminine nouns in -η (see Section 2.2.2), the plural forms are quite different, maintaining the Ancient Greek endings; alternative learned forms are also sometimes found in the singular, particularly in formal contexts (see notes). η κυβέρνηση ‘government’ Sg. Pl. Nom. η κυβέρνηση oι κυβερνήσεις Acc. την κυβέρνηση τις κυβερνήσεις Gen. της κυβέρνησης or κυβερνήσεως των κυβερνήσεων Voc. κυβέρνηση κυβερνήσεις Examples: δύναμη ‘force, strength’, πίστη ‘faith’, πόλη ‘city’, and all feminine nouns ending in -ση, -ξη or -ψη (except those in Section 2.2.2): e.g. αίτηση ‘application’, αντάμωση ‘meeting’ (gen. sg. in -εως very rare), απόφαση ‘decision’, άποψη ‘view, opinion’, βράση ‘boiling, heat’ (gen. sg. in -εως very rare), γέμιση ‘filling, waxing (of the moon)’ (gen. sg. in -εως very rare), γέννηση ‘birth’, γνώση ‘knowledge’, δέση ‘binding’ (no gen. sg. in -εως), δήλωση ‘declaration’, εκμετάλλευση ‘exploitation’, έκφραση ‘expression’, έλξη ‘attraction’, ένωση ‘union’, θέση ‘position, place’, καλοπέραση ‘enjoyment’ (no gen. sg. in -εως), κίνηση ‘movement’, κόψη ‘cutting-edge’ (no gen. sg. in -εως), μετάφραση ‘translation’, όρεξη ‘appetite’, παράδοση ‘tradition’, παράσταση ‘performance’, ποίηση ‘poetry’, σκέψη ‘thought’, στάση ‘stop’, σχέση ‘relation(ship)’, τσάκιση ‘crease’ (no gen. sg. in -εως) , τύψη ‘pang of conscience’, υπόθεση ‘hypothesis, affair’, χώνεψη ‘digestion’ (no gen. sg. in -εως), ψύξη ‘freezing’; similarly the toponyms Ακρόπολη ‘Acropolis’, Κωνσταντινούπολη ‘Constantinople, Istanbul’, Νεάπολη ‘Naples’ or ‘Neapolis’, and the plural toponyms Άνδεις ‘Andes’, Άλπεις ‘Alps’
9. The stress of two-syllable words remains on the same syllable throughout the declension. The stress of words of more than two syllables moves one syllable forward in the alternative form of the gen. sg. (in -εως) and in all pl. forms.
10. The gen. sg. in -εως tends to be used in more formal contexts, but it is also widely used for certain everyday words, e.g. της πόλεως. A more formal form of the nom. sg., ending in -ις, is also sometimes used, e.g. η κυβέρνησις, η Κωνσταντινούπολις, but it is much less common than the more formal type of gen. sg.
11. The following nouns rarely occur in the plural. When they do so, they also have nom. and acc. pl. forms ending in -ες (see Section 2.2.2) in addition to those ending in -εις: άνοιξη ‘spring’: άνοιξες, which is becoming more common nowadays; θύμηση ‘memory’ (no gen. sg. in -εως): θύμησες, which originates in poetic language. 2.2.5 Imparisyllabic nouns Feminine imparisyllabic nouns may be compared to the masculine imparisyllabic nouns discussed in Section 2.1.6. Their plural always ends in -δες (nom., acc., voc.), -δων (gen.), and this ending is added directly to the nominative singular, which always ends in a vowel, either (i) -ά or (ii) -ού. The genitive singular adds -ς to the nominative form. These feminine nouns are always oxytone in their singular forms and the stress remains on the same syllable in the plural. (i) η γιαγιά ‘grandmother’ Sg. Pl. Nom. η γιαγιά oι γιαγιάδες Acc. τη γιαγιά τις γιαγιάδες Gen. της γιαγιάς των γιαγιάδων Voc. γιαγιά γιαγιάδες Examples: κυρά ‘missus, madam’, μαμά ‘mummy’, νονά ‘godmother’, νταντά ‘nursemaid’, οκά ‘oka (obsolete measure of weight = 1280 grams)’ (ii) η αλεπού ‘fox’ Sg. Pl. Nom. η αλεπού oι αλεπούδες Acc. την αλεπού τις αλεπούδες Gen. της αλεπούς των αλεπούδων Voc. αλεπού αλεπούδες Examples: γλωσσού ‘gossiping woman’, μαϊμού ‘monkey (male or female)’, παραμυθού ‘storyteller’, πολυλογού ‘chatterbox’, υπναρού ‘sleepy-head’, and many other words referring to females and often corresponding to a masculine noun in -άς or -ής, e.g. φωνακλού ‘loud-mouthed woman’, φωνακλάς ‘loud-mouthed man’ Such words are mainly confined to non-formal use. 2.2.6 Nouns in -ω The category of feminine nouns ending in -ω consists mainly of proper (given) names, often diminutives, which do not usually have a plural. There are two types, which differ in the formation of their genitive. The stress remains on the same syllable as in the nominative. (i) η Φρόσω ‘Froso’ (diminutive of Ευφροσύνη) Sg. Nom. η Φρόσω Acc. τη Φρόσω Gen. της Φρόσως Voc. Φρόσω Examples: Αργυρώ, Αργώ ‘the Argo’ (but there is an alternative gen. Αργούς), Δέσπω, Ηρώ, Καλυψώ, Μάρω and most diminutives in -ω from female given names. The names of some Greek islands also follow this pattern in colloquial use, e.g. η Κω (alongside η Κως) ‘Kos’, gen. της Κως (as an alternative – confusingly – to the standard της Κω). (ii) η ηχώ ‘echo’ (no plural) Sg. Nom. η ηχώ Acc. την ηχώ Gen. της ηχούς Voc. ηχώ Examples: πειθώ ‘persuasion’, φειδώ ‘thrift’, and the proper names Ιεριχώ ‘Jericho’, Λητώ ‘Leto’ (with an alternative gen. Λητώς)

[BelowArticle コンポーネント]